Qəzəl 74

گر من از عشق غزالی غزلی ساخته‌امشیوه تازه‌ای از مبتذلی ساخته‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 36

شنیده‌ام که به شاهان عشق بخشی تاجبه تاج عشق تو من مستحقم و محتاج

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟بی‌وفا حالا که من افتاده‌ام از پا چرا؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

پا شو ای مست که دنیا همه دیوانهٔ توستهمه آفاق پر از نعرهٔ مستانهٔ توست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 33

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمتجان مژده داده‌ام که چو جان در بر آرمت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 49

ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدسیمای شب آغشته به سیماب برآمد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 69

قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرسکس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 72

به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاککه من چو لاله به داغ تو خفته‌ام در خاک

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 78

نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 111

به اختیار دلی برد چشم یار از منکه دور از او ببرد گریه اختیار از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 127

راه گم کرده و با روی چو ماه آمده‌ایمگر ای شاهد گمراه به راه آمده‌ای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 1

گذار آرد مَهِ من گاه‌گاه از اشتباه اینجافدای اشتباهی کآرد او را گاه‌گاه اینجا

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 2

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا راکه به ماسوا فکندی همه سایه هما را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 3

به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 77

برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 118

ای آفتاب هاله‌ای از روی ماه تومه بر لب افق لبه‌ای از کلاه تو

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

رندم و شهره به شوریدگی و شیداییشیوه‌ام چشم‌چرانی و قدح‌پیمایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی می‌برند از من سیه‌چشمان شیرازی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 152

ای دل به ساز عرش اگر گوش می‌کنیاز ساکنان فرش فراموش می‌کنی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 8

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی رانجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

زندگی شد من و یک سلسله ناکامی‌هامستم از ساغر خون جگر آشامی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 15

ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابتوی جام بلورین که خورد باده نابت

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 23

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن استروز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 37

یا رب مباد کز پا جانان من بیفتددرد و بلای او کاش بر جان من بیفتد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 43

چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

شب است و چشم من و شمع اشک‌بارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 51

مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 81

شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

به تیره‌بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq