به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاک
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به خاک من گذری کن چو گل گریبان چاککه من چو لاله به داغ تو خفتهام در خاک
چو لاله در چمن آمد به پرچمی خونینشهید عشق چرا خود کفن نسازد چاک
سری به خاک فرو بردهام به داغ جگربدان امید که آلاله بردمم از خاک
اگر به دامنِ چاک آمدم در این گیتیهزار شکر که رفتم چو گل به دامنِ پاک
به تربتم چو گذشتی، به طیب نفس ای گلآبی به فاتحه بگشا که طیّب الله فاک
تو ای که فاتحه بر خاک اولیا خواندیموالیای تو خواند فرشته بر افلاک
جهان چه فتنه که از روی خوش نشان دادنبه خیل پاکدلان بخل ورزد و امساک
چو خط به خون شبابت نوشت چین جبینچو پیریت به سر آرند حاکمی سفاک
خزان به سُخره کند گاه گوشوار مویزبه گوش پیرزن گوژپشت طارم تاک
بگیر چنگی و راهم بزن به ماهوریکه ساز من همه راه عراق میزد و راک
به ساقیان طرب گو که خواجه فرمایداگر شراب خوری جرعهای فشان بر خاک
به خاک این دل مسکین عَلَم کن آن دم و دودکه خُفته خُرد و خمیر از خمار آن تریاک
ز تخت و تاج فریدون چه حکمتی بِهْ از اینکه کاوه دادِ دلِ خود ستانَد از ضحّاک
ببوس دفتر شعری که دلنشین یابیکه آن دل از پی بوسیدن تو بود هلاک
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تو شهریار به راحت برو به خواب ابدکه پاکباخته از رهزنان ندارد باک
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sehriyar-qezel-72
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey Leyli, mən səni görəndən bəriMəcnun olub biyabanə düşmüşəm.
Gəlir keçərEy dil, həmişə gərdişi-dövran gəlir keçər,Hər gün cəfa və möhnəti-hicran gəlir keçər,
Mürəbbə: Bu məkanda müşk ənbər yeri varBu məkanda müşk ənbər yeri varQara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?