بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را
هر لالهای که از دل این خاکدان دمیدنو کرد داغ ماتم یاران رفته را
جز در صفای اشک دلم وا نمیشودباران به دامن است هوای گرفته را
وای ای مه دو هفته چه جای محاق بودآخر محاق نیست که ماه دو هفته را
برخیز لاله بند گلوبند خود بتابآوردهام به دیده گهرهای سفته را
ای کاش نالههای چو من بلبلی حزینبیدار کردی آن گل در خاک خفته را
گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیستتب موم سازد آهن و پولاد تفته را
گردون برات خوشدلی کس نخوانده استاینجا همیشه ردّ و نکول است سَفته را
این گوژپشت، تیرقَدان راستتر زندچندین کمین نکرده کمانهای چفته را
یارب، چهها به سینه این خاکدان در است؟کس نیست واقف این همه راز نهفته را
راه عدم نرفت کس از رهروان خاکچون رفت خواهی اینهمه راهِ نرفته را؟
لب دوخت هر کرا که بدو راز گفت دهرتا باز نشنود ز کس این راز گفته را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لعلی نسفت کلک دُر افشان شهریاردر رشته چون کشم دُر و لعل نسفته را؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sehriyar-qezel-6
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ayrıldım bənəfşə, sünbül, çəməndən.
ƏzizimƏzəl səni sevdim, sonra ayrıldımOldu mənə müşkül hallar əzizim
Məni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylərMəni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylər,Gətirsə nəkhətin badi-səba dəfi-məlal eylər.
Gəl axı, ey mənim cismi-zəifim içrə sən canımGəl axı, ey mənim cismi-zəifim içrə sən canım,Vücudum zərreyi-sərgəştə sən xurşidi-tabanım.