شب به هم درشکند زلف چلیپایی را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شب به هم درشکند زلف چلیپایی راصبحدم سردهد انفاس مسیحایی را
گر از آن طور تجلی به چراغی برسیموسی دل طلب و سینه سینایی را
گر به آیینه سیماب سحر رشک بریاشک سیمین طلبی آینهسیمایی را
رنگ رؤیا زدهام بر افق دیده و دلتا تماشا کنم آن شاهد رؤیایی را
ناشناسی و چنین شیفتهام ساختهایوای اگر باز کنی روی شناسایی را
از نسیم سحر آموختم و شعله شمعرسم شوریدگی و شیوه شیدایی را
پوست تختی و سبویی و کتابی، شمعیپر کند چالهٔ درویشی و دارایی را
جان چه باشد که به بازار تو آرد عاشققیمت ارزان نکنی گوهر زیبایی را
نیش و نوش است جهان خوش به هم انداختهاندلذّتِ عاشقی و ذلّتِ رسوایی را
در دماغ من شوریده چه سودا انگیختآنکه با زلف تو آموخت سمنسایی را
سرو خواهد که به بالای تو ماند مسکینکاین همه مشق کند شوخی و رعنایی را
طوطیم گویی از آن قند لب آموخت سخنکه به دل آب کند شکر گویایی را
دل به هجران تو عمریست شکیباست ولیبار پیری شکند پشت شکیبایی را
گوهر عشق توام حوصله دریا خواهدگوهری خواهمت این حوصله دریایی را
ساز مرغِ سَحَرَم درس ارسطویی بودحکمت آموختی این طفل الفبایی را
شب به مهتاب رخت بلبل و پروانه و گلشمع بزم چمنند انجمنآرایی را
صبح سرمیکشد از پشت درختان خورشیدتا تماشا کند این بزم تماشایی را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. جمع کن لشکر توفیق که تسخیر کنیشهریارا قرق عزلت و تنهایی را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sehriyar-qezel-7
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Badi-səba, Yaradanın eşqinəEylə nəhan, söylə yarə dərdimi
SevdiyimEy ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,
Sevənlər oxusun, sevməyənlər yoxSevsən bil, sevginin çoxdur əzabıHünərin var, ona gətir sən tabı!
Şəkkərin bazarını ləli-şəkərbarın qırarQaniçən qəmzən fələklər qəsrü dərbarın qırar!