ای بر گل عذارت ریحان تر نوشتهوز مشک سوده نسخی بر گلشکر نوشته

سی و دو حرف موزون مانند در مکنونایزد بر آن رخ چون شمس و قمر نوشته

ای مصحف جمالت خطی که دست قدرتبود از برای موسی بر لوح زر نوشته

تا کن فکان بدانند اسرار حسن رویتنام رخ تو را حق بر ماه و حور نوشته

ای میم و جیم و دالت بر جان اهل معنیهردم ز لوح صورت نقش دگر نوشته

ای چاره ساز عشقت، درمان درد ما رادارو: ز درد و، شربت: خون جگر نوشته

(ای کلک منشی «کن » بر آفتاب حسنتاسرار «کنت کنزا» پا تا به سر نوشته)

ای حرف خط و خالت چون آیت قیامتبر لوح چهره تو پر شور و شر نوشته

صورت نگار اشیا بیننده رخت رانامش در آفرینش صاحب نظر نوشته

تا وحدت جمالت، ثابت شود به برهانهست از رخت نشان ها بر بحر و بر نوشته

بر صورت تو آنکو عاشق نگشت و شیدانقشی است او بر آهن یا بر حجر نوشته

تحصیل نیکنامی آن را بود که شایددر دفتر تو نامش اهل بصر نوشته

صوفی و ذکر و خلوت، ما و شراب و شاهددر قسمت این ز حق شد، ای بی خبر نوشته

وصف تو را نسیمی چون در عبارت آردآن هم به یمن فضلت شد این قدر نوشته

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq