Atəşkədə, fəsil 22
ماند چون تنها به میدان شاه دینغلغله افتاد بر چرخ برین
آمد از گردون فرود ارواح پاکبر نظاره آن جمال تابناک
شد ممثل بر گروه مشرکینهیکل توحید رب العالمین
قدسیان را شد مصور در خیالکه مجسم گشته ذات ذو الجلال
گر نبودی صیحۀ هل من معینآن گمان گشتی مبدل بر یقین
شد یکایک سوی شاه شیر گیریکهزار و نهصد و پنجه دلیر
در نخستین ضربتش سر باختندبا دو نیمه تن جهان پرداختند
گفت زاد سعد باطیش و تعبویحکم هذابن قتال العرب
سفلهای را کش خصال روبهی استپنجه با شیران نمودن ز ابلهی است
خاصه شیرانی که زاد حیدرندبا شجاعت زادهٔ یک مادرند
هین فرود آئید یکسر گرد اوتیر بارانش کنید از چارسو
مشرکان رو سوی وجه الله کردتیره ابری رو به سوی ماه کرد
زد پره بر وی خسان با طبل و کوسچون به گرد شعلهٔ آتش مجوس
شد پر مرغان تیر تیز پرچون سلیمان سایه گردانش به سر
جنبش و جیش و غریو و هلهلهاوفکند اندر بیابان غلغله
هر چه بر وی سخت تر گشتی نبردرخ ز شوقش سرختر گشتی چو ورد
آری آری عشق را اینست حالچون شود نزدیک هنگام وصال
شیر حق با ذوالفقار حیدریبرد حمله بر جنود خیبری
از شرار تیغ او چون رستخیزشد مجسم دوزخی دشت ستیز
بس که شد لبریز ز اعوان یزیدشد خموش از نعرۀ هل من مزید
کرد طومار اجل یکباره طیصیحۀ مت یا عدو الله وی
تا نظر می برد چشم روزگاربود دشتی پر حسین و ذو الفقار
تاختی هر سو گروه کفر کیشمی دویدی تیغ او صد گام پیش
رسته گفتی بر سر هر کافریحیدری با ذوالفقار دیگری
بس که خون بارید ز ابر تیغ تیزبر اجلها بسته شد راه گریز
قدسیان بر حال او گریان همهلب گزان انگشت بر دندان همه
کای دریغ این شاه که بی لشگر استلب ز آبش خشک و چشم از خون تر است
نه حبیبی و نه مسلم نه زهیرنه ریاحی و نه عابس نه بریر
نه علیّ اکبر و نه قاسمینه علمدار آن جوان هاشمی
ای دریغ این دست و ساعد کش به تیغساربان خواهد بریدن بی دریغ
ای دریغ این سر که با تیغ جفایک دم دیگر برندش از قفا
ای دریغ این تن که خواهد شد سحیقآخر از سم ستور این فریق
ای دریغ این بانوان با شکوهکه بخواهد هشت سر در دشت و کوه
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neyyir-atesgede-22
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Gəldi bir qaşı kaman yanıma göyçək-göyçək,Atdı müjgan oxunu canıma göyçək-göyçək.
BuEy mənim canım alan, səndə nə adətdir bu?Göstərir şərhi-qaşın hər dəm, əlamətdir bu,
Cəfərqulu xanaHacı qulu səndən, ey taci-sərim,Ziyadə-ziyadə xürrəm olubdur!
DedilərGördülər yuxlamışam, şad olub oxqay dedilərBir deyirdim ki, duram, yox hələ lay-lay dedilər.