می بنالم که بسر وقت رسد صیادم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم
سیر شد زینچمن سبز دل ناشادمکاش میکرد بخود روی قفس صیادم
تیر کز شست بشد باز نیاید بکمانپند پیران چکنم من که دل از کف دادم
کشت دور فلک از منت تعمیر مراخنک آنروز که سیلی برد از بنیادم
من که از خلد برین دل نگران بستم بارتا سر کوی تو دیدم همه رفت از یادم
خواجه دشوار پسند است و مرا روی سیاهترسم از بندگی خویش کنم آزادم
چشم بر صورت منظور نه صوت و نه سخنعشق در حکمت اشراق نمود استادم
گله از آدم خاکی نه طریق ادبستگرچه آورد در این دیر خراب آبادم
لطف سلطان ازل خواست که از سجدۀ خاکبار این نخوت بیهوده دهد بر بادم
نخورم غم که برد بار بد انگلشن قدسعلت نخوت و مستی چو ز سر بنهادم
نیرّ ابن نامه بدیوان عمل نتوان بردآه اگر لطف شهنشه نکند امدادم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. وارث ساقی کوثر شه مهر افسر طوسآنکه با داغ غلامیش ز مادر زادم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neyyir-qezel-108
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Ləali-mənzumə, fəsil 15چون گرفتند ره کوی شهادت در پیشزمرۀ خیل اسیران به هزاران تشویش
Ləali-mənzumə, fəsil 16برادر بیتو در چشمم جهان تنگست مینالمفلک را بیسبب با من سر جنگست مینالم
Ləali-mənzumə, fəsil 17اگر صبح قیامت را شبی هست آن شب است امشبطبیب از من ملول و جان ز حسرت بر لب است امشب
Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət
Ey xudanı fikr edən, gəl kuhsarın fikr qıl,Gunə-gunə tər şükufə, laləzarın fikr qıl!
Taprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imişTaprmışam könlümü mən, türreyi-cananda imiş,Ah, cəmiyyəti-dil zülfü-pərişanda imiş.
میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
GülməNə qədər ağlasan ağla! Ki sənin ağlayışın,Bu qaranlıq gecə içrə əriyib məhv olacaq,