Marina Svetayeva

Günəş yalqız, yeganədir,Addımlayır yer üzündəşəhərləri gəzə-gəzə.O mənimdir, mən vermərəmGünəşimi heç bir kəsə.Nə bir saat, nə bir şəfəqheç bir zamanŞəhərlərim çıxmasa dabir əbədi qaranlıqdan.Əllərimə götürürəm,nə dövr etsin, nə fırlansın,Qoy əllərim, dodaqlarım,qəlbim alov tutub yansın,Bir əbədi qaranlığaqərq olarsa,Arxasınca yüyürərəm biməfəsə.Yox, Günəşim, mən vermərəmSəni, inan, heç bir kəsə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri