روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد

دل شکیب از روی خوب او نداشتزان میان بگذاشتیمش تا ببرد

روی او چون دید نقش ما و مننام من گم کرد و رخت ما ببرد

زین جهان من داشتم جان و دلیاین به دست آورد و آن در پا ببرد

من چنین در جوش و آتش ناپدیدگر نهان آمد، مرا پیدا ببرد

دانش و دین مرا آن چشم ترکروز غارت بود، در یغما ببرد

از دل من بود هر غوغا که بودپیش او رفت آن دل و غوغا ببرد

راه فردا بر گرفت از امشبمکامشبم بگرفت و تا فردا ببرد

تا قیامت هر که گوید سرعشققطره‌ای باشد، کزین دریا ببرد

جای آن هست ار کنی جوش و فغاناوحدی، کش عشق او از جا ببرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri