کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشد
کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
دلی که این همه آتش درو زنند بنالدتنی که این همه گرمی درو کنند بخوشد
حدیث ماه رخش آن چنان که هست نگویممرا مجال نماند، ز مشتری، که بجوشد
به کوشش از متصور شود وصال رخ توبه دوستی، که پشیمان شود کسی که نکوشد
ستمگرا، ز غمت گر دلم خروش برآردعجب مدار، که سنگ از چنین غمی بخروشد
ترا به دل ز که جویم؟ گرت به ترک بگویمبدان درم چه ستاند؟ کسی که جان بفروشد
مرا نصیحت بسیار میکنند، ولیکنچه سود پند رفیقان؟ چو اوحدی ننیوشد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-264
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət
Yoxdu mən tək sevgidə bir kəs ki püriqrar ola,Sevilə həm də sevə zahirdə leyk biyar ola.
Qeyrətmi, ağılmı?Hanı dəlilərin, a nənəm Nigar,Namərdlər doğuldu bu zəmanədə.
Qəlbimə axdıGəl, o ala gözlərinə mən olum fəda,Söylə, hardan yaranmışdır səndə bu qayda,
BayatılarDüz dağlar, əyri dağlar,Düzəlməz əyri dağlar,