دراز شد سفر یار دور گشتهٔ ما
دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
به آن رسید که توفان بر آیدم بدو چشمز سوز سینه همچون تنور کشته ما
بخواند راوی مستان به صوت داودیز شوق او سخن چون زبور گشته ما؟
چه بودی آنکه چو حوری در آمدی هر دمبه خانهٔ چو سرای سرور گشتهٔ ما؟
چه بودی ار خبر او همی رسانیدندبه گوش خاطر از خود نفور گشته ما؟
ز حافظان وفا نیست مشفقی که کندملامت دل از کار دور گشتهٔ ما
حدیث ما تو بگوی، اوحدی که مشغولستبه یاد دوست دل با حضور گشتهٔ ما
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-34
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Nə gözəldir o camalın, a gülüm!Canıma dərdü məlalın, a gülüm!
ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Qəzəl: Əbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılarƏbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılar,Ey xoş ol kəs bivəfa dünyaya rəğbət kəm qılar
Yetişib müjdeyi-canbəxş ki, canan gəliriYetişib müjdeyi-canbəxş ki, canan gəliriCanibi-gülşənə ol sərvi-xuraman gəliri.