سنت آنست که خاک کف پایش باشیفرض واجب که به فرمان و برایش باشی

گر نخواهی که به حسرت سر انگشت گزیدر پناه رخ انگشت نمایش باشی

ماه را دیدم و گفتم: تو بگیری جایشبازگفتم: تو نه آنی که به جایش باشی

گرهی بازکن از بند دو زلفش به نیازای دل، آنروز که در بند گشایش باشی

اوحدی، دست بدار از سخن دوست، که اوبه وفا سر ننهد، گر تو خدایش باشی

گر به رنج غم او کوفته گردی صد باربوی آن نیست که در صحن سرایش باشی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq