تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونی
تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
به روز روشن از هجر تو من بس تیره حالم، توشب تیره ز دست نالهای زار من چونی
بکار دیگران نیکو میان بستی، شنیدم منببینم تا: چو کار افتد مرا در کار من چونی
ز مهمان خیالت هر شبی صد عذر میخواهمکه با تقصیرهای دیدهٔ بیدار من چونی
بیازردی که من گفتم بده زان لب یکی بوسهمن این بسیار خواهم گفت با آزار من چونی
ز دست هندوی زلفت نمی یارم که چشمت رابپرسم یکزمان کای ترک مردمخوار من چونی؟
دلم بردی نمی گویی که خود چون زندهای بیدلغمت خوردم نمی پرسی که ای غم خوار من چونی
گرم در صد بلا بینی مپرس از هیچ سهلست آنچو پرسی این بپرس از من که بیدیدار من چونی
منت پار آشنا بودم، عجب کامسال خود روزینپرسیدی ز من کای آشنای پار من چونی
سرم بر آستان خویش میبینی نمی گوییکه ای بر آستان کم ز خاک خوار من چونی
مرو با هر بدآموزی بترس از آه دلسوزیبپرس از اوحدی روزی که ای بیمار من چونی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-853
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:
Məntiqül-üşşaq, fəsil 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 42اگر صد چون تومیرد غم ندارمکه سر گردان و عاشق کم ندارم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Dəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
Ey sitəmkar məni rüsvayi-cahan eyləmisənEy sitəmkar məni rüsvayi-cahan eyləmisənGözümün yaşını çün Dəclə ravan eyləmisən.
Qəzəl: Ey ke həmhücreyi-mayiای که همحجرهٔ مایی ورق زهد بشویوی که ثابتقدمی غیر ره عشق مپوی
Mürəbbe: Hər kimin dünyada yarı mərd olaHər kimin dünyada yarı mərd ola,Aşiqindən qılmaz qət'i-məhəbbət,