Ənisül-arifin, 16
عارفی خوش گفت با مردی بخیل:ای بدست ناجوانمردی ذلیل
تا بخیلی چون زنان بی زهره ایدایم از وصل خدا بی بهره ای
وصل او در بذل جانست، ای علیلدور ازین دولت بود مرد بخیل
چون ز دستت بر نیاید نان دهیپای بر سر همچو مردان کی نهی؟
ای دل، از هستی بجان جویای او«لن تنالوا البر حتی تنفقوا»
روزی از بخلت نمی گردد زیادجان مکن در بخل چندینی زیاد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/qasim-enver-anisul-arifin-16
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq
Ey xuda, sənə əyandır ki, vəfadaram mən,Tutduğum işləri yad eyləyib ağlaram mən.
تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Həqqül-yəqin, fəsil 9حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.
BağışlaQul xətasız olmaz, ağa, kərəmsiz,Ağa, məni o Mövlaya bağışla,