ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
خال تو آتشی است دل آفتابسوزخط تو سایهای است سیه روی ماه کن
یعقوبها ز هجر تو بیتالحزننشینای صدهزار یوسف مصری به چاه کن
نخل قد بلند تو بنیاد سرو کنریحان باغ سبز خطت گل گیاه کن
هرگز نرفته است به سر ماه را کلاهای خود در این میان سر ما بیکلاه کن
از شانه آشیان دل ما به هم مریزای شانه تو خرمن سنبل تباه کن
پیر خرد که مسئلهآموز حکمت استدر نکته دهان تو شد اشتباه کن
کارم ز عشق تو به جز افغان و آه نیستای کار عاشقان خود افغان و آه کن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بهجت گدای حسن تو شد شهریار عشقای خاک درگه تو گدا پادشاه کن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sehriyar-qezel-109
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey səfasın unutmayan QafqazGəlmişəm zövq alam maraqından
Ömrün necə keçdi?Bir uşaqlıqda xoş oldum, o da yer-göy qaçaraqQuş kimi dağlar uçub, yel kimi bağlar keçdi
ƏzizəNə zərif bir gəlin Əzizə səniMənə layiq Tanrı yaratmışdı!
Hilali-MəhərrəmMəhərrəmdir, xanım Zeynəb əzasıBizi səslər Hüseynin Kərbəlası
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Fələyin qəhrindən, el töhmətindən,Dərdim artıb bir ümmana dönübdü.
SədəqəsinnənNə gözəl, mənalı, oxu, sən də bax,Bir qəzəl yazıbdı sədəqə "sin"nən.
Kor olduGözün baxa-baxa, qızın kor oldu,Dərdin nə böyükdü, ay anam mənim!
Ey sərvi-səhi, sən gələli seyr ilə bağəEy sərvi-səhi, sen gələli seyr ilə bağəSər çəkmədi ər-ər,