Uğureldə səngimirdi döyüşlər,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.
Bacaroğlu Tuncər yaman düşmüşdü,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.

Hindel tez-tez Uğurelə yürüşdə,
Daşıyırdı göydaş, qızıl gümüşlə,
Güc gəlirdi Tuncər ilə döyüşdə,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.

Vecsiz görüb danışığı, duruşu,
Orda-burda vecsiz, saysız vuruşu,
Bir səs gəlir, Qızçiçəkdir, soruşur,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.

– “Oğlum, Tuncər, niyə belə düşübsən,
Düşüb sanki öz-özündən küsübsən,
“Çiçək” olum, toplumlara səpilim,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.

Tuncər dedi: – Ana bunu eləmə,
O, son sözdür, onu öncə söyləmə,
Vuruşaram, ölməmişəm hələ mən,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.

“-Ağüz gəlir, turqun min-minbaşısı,
Hindelin də alınacaq qarşısı,
O olacaq uğurelin başçısı,
Keçmişlərdən qalıb ayıq-sayıqlıq.


Gəzdi bir-bir toplumları Qızçiçək,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.
Dedi:”-Vuruş Bacar kimi, yaraqlı,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Qızçiçəyəm, mən Alt yerdən qaçmışam,
Quş olmuşam, Uğurelə uçmuşam,
Tanrıları sözlərimlə sancmışam,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Oğlum Tuncər bir az solub, düşübdür,
Əl-ayağı, üzü-gözü şişibdir,
Qancıl görüb bunu azğınlaşıbdır,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Ağüz gəlir, on min toplum başında,
O ərəndir, başçı, yetgin yaşında,
Bu gün axşam olacaqdır qarşında,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Elə bu an eşidildi gurultu,
Nəriltiylə, haray-həşir, xarıltı,
Dağ döşündə bulud-bulud qaraltı,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Ağüzərlə on min atlı gəlirdi,
Gələ-gələ qanı qanla silirdi,
Hindellilər beş-beş, on-on ölürdü,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.

Ağüz tez-tez soruşurdu Tuncəri,
Tuncərinsə yaralıydı hər yeri,
Vuruşurdu ölgün-ölgün ötəri,
Bir hay, bir səs döyüş günü arxadır.


Bir səs gəldi: – Ahay,ahay, Hindelli!
Mindiyarın göbəyidir Uğurel!
Acgözlükdən, qan-qadadan çəkin, get!
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Səs deyildi, nəriltiydi, qorxulu,
Hindellilər ye-içməkdə, yuxulu,
Yuxulular böyrü üstə yıxılıb,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Qılıncını endərdikcə Ağüzər,
Sərilirdi qanlı yerə ölənlər,
Sıraları yarmaqdaydı “dördtəkər”,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Dördtəkərli vurub, keçib, yıxırdı,
Yaralının üzərinə çıxırdı,
Qılınc, balta ildırımtək çaxırdı,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Yaralıydı sağ çiynindən Eldəbir,
O yenə də ön sırada, öndədir,
Acıqanın kürəyində ox əkir,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

– Mən bilməzdim döyüş oyunsayaqdır,
Axır qanlar, sanki çaydır, bulaqdır,
Təkcə dişlər, gözlər burda düm ağdır,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Uğurelin dirçəlmişdi toplumu,
İgidlərin ürəkləri qor dolu,

Almışdılar acıqandan yol-yalı,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Tuncər isə bayılırdı hərdənbir,
Son gününü yaşayırdı elə bil,
Boşalırdı acıqandan Uğurel,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.

Ox şıdırğı yağış kimi yağırdı,
Şimşəkqılınc şimşək kimi çaxırdı,
Qancılları öz qanında boğurdu,
Mindiyarın göbəyidir Uğurel.


Eldəbirdi Qızçiçəkdi Ağüzər,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.
Nərildəyib vuruşurdu, deyirdi:
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

Alınmışdı Yaşıldaşlar yarğanı,
Bu yerlərin qalın, sıx-sıx ormanı,
Qayıtmışdı Uğurelə ad-sanı,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

Arxasınca yeriyirdi Eldəbir,
Ona tez-tez bizuc verir, ox verir,
Ağüzərsə, hərdən yavaş söyləyir,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

Tuncər bir də yıxılarkən bayıldı,
Bu, səs getdi, uzaqlara yayıldı,
O, bir aydan sonra evdə ayıldı,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

O soruşdu: – Hanı böyük Ağüzər?!
Dedilər ki, Muğ-muğelə getdilər,
O yer ayaq üstə durub bir təhər,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

Dedilər ki, ölüb gözəl Qarçiçək,
Əri qalıb təklik ilə təkbətək,
Bir özüdür, bir atıdır, bir köpək,
Səs uzaqdan dinlənərkən yatımlı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri