Əlvida, qurtaran yay
Əlvida, qurtaran yay,Payız gəlir qabaqdan,Bu yay sonuncu kərəGürzə çıxır qabıqdan...
Olan-qalan üzümlər,Əncirlər də yığıldı,Bu yayın sevincləri,Deyəsən lap ağ oldu.
Narın qum daha qızmır,Yandırmır ayaqları,Bir az soyuq bərq vurur,Xəzərin mayakları.
Yosun yaman çoxalıb,Daha ləpədöyəndə,Bədən dənizdən ürpür,Ayaq suya dəyəndə.
Gələn yayı oturubGözləyək düz doqquz ay,O doğulan günəcən,Əlvida, qurtaran yay...
1995
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vaqif-semedoglu-elvida-qurtaran-yay
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Can ilən canan, deyillər, can təmənnasındadır,Baş verrəm, bilsəm ər, canan təmənnasındadır.
KabusBizə yad kabus bax kölgə salıb,Bu ölümdür, bu ölüm kölgəsidir!
VurğunVurğunun saçları vaxtsız ağardıGümüş dalğalar qondu başına.
VarYenə gözüm düşdü bir mah cəmalə,Ağ üzündə qara müşki xalı var,