چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانم
چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
زهر غم خویشم ده تا عمر خوشت گویمخاک در خویشم خوان تا تاج سرت خوانم
اشک و رخ من هر دو سرخ است و کبود از توخوش رنگرزی زین پس عیسی هنرت خوانم
چون درد توام گیرد دامان غمت گیرمآیم به سر کویت وز در به درت خوانم
زین خواندن بیحاصل بستم لب و بس کردمهم کم شنوی دانم گر بیشترت خوانم
گفتی که چو وقت آید کارت به ازین سازماین عشوه مده کانگه افسوسگرت خوانم
از محنت خاقانی بس بیخبری ویحکدانم نشوی در خط گر بیخبرت خوانم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qezel-245
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə
Ey qorçubaşı, ey sitəm əhlinə pişva,Şahın qulu olan sözinə bipir gərək.
Birdi, birBizi yoxdan var eyləyən, Qəni Sübhan birdi,bir,Abu,atəş,xaki, baddan xəlq olan can birdi,bir.
YamandırBadi-səba, xəbər apar yarımaSöylə ona bir-bir halım yamandır
تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی