رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان
رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
شد نفس مطمنهٔ او باز جای خویشکه آواز ارجعی هم از آنجا شنوده بود
دست کمال بر کمر آسمان نشاندآن گوهر ثمین که در این خاک توده بود
او را فلک برای طبیبی خویش بردکز دیرباز داروی او آزموده بود
آنجا که رفته بود هم اندر زمان بدمتب لرزهای جرم کواکب ربوده بود
هر هفت کرده حور و بپوشید هفت رنگرخ برده بود و در کف پایش بسوده بود
بی او یتیم و مرده دلند اقربای اوکو آدم قبایل و عیسی دوده بود
آدینه بود صاعقهٔ مرگ او بلیطوفان نوح نیز هم آدینه بوده بود
خاقانیا به ماتم عم خون گری نه اشککاین عم به جای تو پدریها نموده بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qite-172
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Ölüm
Driğa, dilbərim halım pərişan olduğun bilməz,Könül quşun əsiri-dami-hicran olduğun bilməz.
Deyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsinDeyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsin,Şikənci-əqrəb ara gizlədib qəmər, gəlsin.
خرده بینان طریقت همه صرافانندکه بیک جو درم ناسره را نستانند
Şairləri öldürürlərMüstəbidlər başa düşmür şairləri. O zaman ki başa düşür, fərman verir ölümünə*A. Voznesenski*