پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم

Günəşə bənzəyən bir oğlum vardı,Basdırdım mən qara torpağa nagah.

به درد پسر مادرش چون فروشدبه خاک آن تن دردناکش سپردم

Anası dözmədi oğul dərdinə,Əlimlə dəfn etdim onu da, ey vah!..

یکی بکر چون دختر نعش بودمبه روشن‌دلی چون سماکش سپردم

Ulduz tək bir qızım var idi, onuQabil bir oğlana verdim bir sabah.

چو دختر سپردم به داماد گفتمکه گنج زر است این به خاکش سپردم

Qızımı damada verərək, dedim:Qızılı torpağa tapşırıram, ah!

بماندم من و ماند عبدالمجیدیودیعت به یزدان پاکش سپردم

Mən qaldım, bir də ki, Əbdul Məcidi,Bir Allah qoy olsun ona da pənah.

اگر کس نباشد پناهش به شروانپناهش بس است آن خدا که‌ش سپردم

Yoxsa da Şirvanda havadarı heç,Bəsdir yar olarsa ona bir Allah.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq