Mənim sonam cilvə verib özünə,Darayıb, gərdənə tökər muyların.Görən həsrət, görməyənnər qiyamət,Bu qədər sitəmə yetər muyların.

Şan verib şanədən, cığalı başdan,Yan verib yanınnan, tökülüb döşdən,Müjgan kirpiklərin o qələm qaşdan,Enər dal gərdənə yatar muyların.

Xəstənin sevdiyi növbahar fbsli,Binadan gözəldi onnarın nəsli,Necə yaxdı xan Kərəmi xan Əsli,Məni də yandırar betər muyların.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq