Contemplative
تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Ghazal 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Ghazal 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Ghazal 169تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شدهام بی سر و پا در کپنک
Ghazal 175ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل
Ghazal 189هر آن نقشی که می بندی نگارا ناقش آنمبه هر اشیا که پیوندی درون جان او جانم
Ghazal 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Ghazal 197علت غایی ز امر کن فکان ما بودهایمجمله اشیا را حقیقت، جسم و جان ما بودهایم
Ghazal 199چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم
Ghazal 206سر خدا که بود نهان در همه جهانشد آشکار از کرم فضل (در) جهان
Ghazal 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Ghazal 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Ghazal 220بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کنمس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن
Ghazal 224گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار منسرخ برآمد از حیا لاله ز شرم یار من
Ghazal 254ای جمالت نسخه اسماء حسنی آمدهوی خم ابروت ما اوحی و اوحی آمده
Ghazal 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Ghazal 277گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
Ghazal 289ز سودای سر زلفش سرم دنگ است و سوداییبیا ای دنگه سر صوفی! ببین تا در چه سودایی
Qasida 7آن شهنشاهی که مداحش خدای داور استساقی روز جزا قسام خلد و آذر است
Rubai 12من مظهر نطق و نطق حق ذات من استدر هر دو جهان صدای اصوات من است
Rubai 15آنم که جهان چو حلقه در مشت من استوین قوت حق ز پشتی پشت من است
Rubai 16ذرات جهان روشن از انوار من استعالم همه پرشور ز اقرار من است
Rubai 27تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فردتحصیل مراد خویش نتوانی کرد
Rubai 37تا باب دلم به نقطه بی بگشودسر ازل و ابد مرا روی نمود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.