Contemplative
گر طالب آرام دلی کام مجوور کام طلب می کنی آرام مجو
Rubaiyat, 17ایام چو آتشکده از سینهٔ ماستعالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست
Rubai 50جان کو به تن آباد بود هیچ بوَددل گر به جهان شاد بود هیچ بود
Rubaiyat, 51غم با لطف تو شادمانی گرددعمر از نظر تو جاودانی گردد
Rubaiyat, 64گفتم نظری که عمر من فاسد شدگفتا ز حسد جهان پر از حاسد شد
Rubai 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Rubaiyat, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Rubai 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Rubai 165ای رشته چو قصد لعل کانی کردیبا مرکب باد همعنانی کردی
Ghazal 6ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی
Rubaiyat, 179از دیده اگر نه خون روان داشتمیرازت ز دل خسته نهان داشتمی
Ghazal 5در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا
Ghazal 8آنچه پیش است اگر جمله بدانید شماروز و شب خون ز ره دیده فشانید شما
Ghazal 10تا هوای طوبی قد تو دارد جان ماهست منزل آیت «طوبی لهم » در شأن ما
Ghazal 12ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نماوی قدت چون طوبی از خوبی به صد نشو و نما
Ghazal 25زلف تو شب قدر من و روی تو عید استوز زلف تو اندیشه ادراک بعید است
Ghazal 38عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است
Ghazal 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
Ghazal 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Ghazal 69سی و دو خط رخت گنج ترا افتتاحظلمت زلف تو شب، نور جمالت صباح
Ghazal 75کس بدین آیین حسن از مادر گیتی نزادتا ابد چشم بد، از روی تو یارب دور باد
Ghazal 103سلطنت کی کند آن شاه که درویش نشدآشنا کی شود آن دل که به خود خویش نشد
Ghazal 105روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد
Ghazal 108گشودم در ازل مصحف، رخ یارم به فال آمدزهی فالی که تفسیرش همه حسن و جمال آمد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.