Parvin E'tesami: Fate
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است
Qasida 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Qasida 14ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
Qasida 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Qasida 37گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیهکاری
Poem 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Poem 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
Poem 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت
Poem 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را
Poem 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
Poem 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست
Poem 68ای که عمریست راه پیمائیبسوی دیده هم ز دل راهی است
Poem 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست
Poem 93غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
Poem 105نخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو دراز
Poem 118بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاهبخنده گفت، که کار تو شد ز جهل، تباه
Poem 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم
Poem 166اینکه خاک سیهش بالین استاختر چرخ ادب پروین است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.