Mahsati Ganjavi: Sad
ای ترک پسر به حرمتت ننگریاما را به کنار خویش در ننگریا
Rubaiyat, 9هر لحظه غمی به مستمندی رسدتتیری به جفا به دردمندی رسدت
Rubai 11در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
Rubaiyat, 28دل جای غم توست چنان تنگ که هستگل چاکر روی تو به هر رنگ که هست
Rubaiyat, 29چندان که نخواهی غم و رنجوری هستدر دوستیت آفت مهجوری هست
Rubaiyat, 31امشب شب هجران و وداع و دوریستفردا دل را بدین سبب رنجوریست
Rubai 38جوله پسری که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بسته اوست
Rubaiyat, 42تیر ستم تو را دلم ترکش بادصد سال بقای آن رخ مهوش باد
Rubaiyat, 52مشکی که ز چین ختن آهو دارداز چینِ سرِ زلف تو آهو دارد
Rubai 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Rubaiyat, 54جان در ره عاشقی خطر باید کردآسوده دلی زیر و زبر باید کرد
Rubai 65پیوسته خرابات ز رندان خَوش باددر دامن زهدِ زاهدان آتش باد
Rubaiyat, 65این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد
Rubai 67هر گه که دلم فرصت آن دم جویدکز صد غم دل با تو یکی برگوید
Rubai 72اشکم ز دو دیده متصل میآیداز بهر تو ای مهر گسل میآید
Rubaiyat, 72شهری زن و مرد در رخت مینگرندوز سوز غم عشق تو جان در خطرند
Rubaiyat, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند
Rubai 76سهمی که مرا دلبر خباز دهدنه از سرِ کینه، از سر ناز دهد
Rubaiyat, 76با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Rubai 79بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Rubai 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Rubaiyat, 92جانا تو ز دیده اشک بیهوده مباردلتنگی من بس است دل تنگ مدار
Rubai 93آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش
Rubai 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.