Qasim Anvar: Sad
آن همایون طایر فرخنده فالروح انسانی،انیس ذوالجلال
Ənisül-arifin, 28بود یک پروانه شوریده حالجان شیرین کرده بر آتش حلال
Ənisül-arifin, 30گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز
Ənisül-arifin, 31ابلهی را علت درد شکمکرد عاجز هفته ای، یا بیش و کم
Ghazal 7بلبل بوقت صبح بدرگاه کبریافریاد عشق زد که: منم عاشق خدا
Ghazal 24نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما راکزین درگاه می رانند دایم دربدر ما را
Ghazal 25هر صبحدم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوریزاد را
Ghazal 32هزار بار نمک ریخت بر جراحت مابشیوهای ملاحت، زهی ملاحت ما!
Ghazal 34از حد گذشت قصه درد نهان ماترسم که ناله فاش کند راز جان ما
Ghazal 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Ghazal 47«لن ترانی » می رسد از طور موسی را جوابچون خطاب از دوست آید سر بنه، گردن متاب
Ghazal 59گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست
Ghazal 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست
Ghazal 79در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟یک دل که ایمنست ز غم در جهان کجاست؟
Ghazal 80دلدار یار ماست، غمش غمگسار ماستدر غار وحدتیم و همو یار غار ماست
Ghazal 81مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید، پس کار کار ماست
Ghazal 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Ghazal 90دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست
Ghazal 93بازم نمکی بر جگر ریش رسیدستصد گونه بلا بر من درویش رسیدست
Ghazal 102بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست
Ghazal 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Ghazal 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست
Ghazal 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست
Ghazal 130مرا نور یقین همراه جانستسرم با دوست سر بر آستانست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.