ای چشم تو در شوخی سرفتنه دوران‌هاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحان‌ها

از نرگس مخمورت وز زلف پریشانتسرمست صفا دل‌ها، آغشته غم جان‌ها

گفتم که: نکو دانم وصف دهنت، گفتا:در قصه جان ماندی، با دعوی عرفان‌ها

در مسجد و میخانه هرجا که روم بینماز درد تو زاری‌ها وز شوق تو افغان‌ها

گفتی: همه تیر خود بر جان تو اندازمای عهدشکن، باری، کو آن همه پیمان‌ها؟

از غایت مشتاقی باشد دل و جانم رابا جور تو راحت‌ها، با درد تو درمان‌ها

شوق تو ز جان من گر می‌طلبی شایدچون گنج طلب کردن رسمست رویران‌ها

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتی: دل قاسم را از جور بسوزانمدل غرق خجالت شد از کثرت احسان‌ها

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring