ابلهی را علت درد شکمکرد عاجز هفته ای، یا بیش و کم

رفت نزدیک طبیب خرده دانعلت خود عرضه کرد اندر زمان

چون سؤالش از غذا کرد آن عزیزگفت: جغرات و چغندر با مویز

این سخن بشنید ازو داننده مردبر سر و ریشش زمانی خنده کرد

گفت: چشمت را سبل کرده است کورای ز تو دانش به صد فرسنگ دور

این چنین غافل نمی شاید غنودبایدت رفتن بر کحال زود

تا سبل گرداند از چشم تو کموارهی از علت درد شکم

گفت:می گویی جواب بی محلدرد اشکم را چه نسبت با سبل؟

من چو از درد شکم پرسم سؤالاز سبل گویی جوابم،چیست حال؟

گفت:اگر کورت نمی بودی بصرزانچه می دارد زیان کردی حذر

قصه کم تر گو، بر کحال روهیچ تاخیری مکن، درحال رو

چشم تو کورست و تو آواره ایسخت محرمی و بس بیچاره ای

می کنی اثبات خویش و نفی یارنفی خود کن،تا شود یار آشکار

تو چنین گویی که:بر شیطان دونغالبم در حیله و مکر و فسون

نیستی غالب ولی پندار تومی دهد بر باد کار و بار تو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets