جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست

ما که آشفته و رندان و گنه کارانیمعفوک لله، که لطف تو بعالم علمست

ساقیا، لطف کن و باده بهرکس برساندأب رندانه نگه دار، چه جای ستمست؟

پیش تیغ تو روان جان و سراندر بازیمهرکه شد کشته شمشیر غمت محترمست

لطف کن، یکقدم از هستی خود بیرون نهاز تو تا حضرت محبوب قدم یک قدمست

دم آن دوست مرا زنده جاویدان کرددل و جانها همه حیران شده کین دم چه دمست؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم ار شیوه تحقیق عیان میگویدهرکه او عشق نورزید بعالم عدمست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love