گر زاهدست جانم، اگر رند می پرستبا روی تست روی دلم، هر کجا که هست

جانم فدای ساقی و دردی درد اوکز نیم جرعه توبه و ناموس ما شکست

ذرات کاینات برقصند «لایزال »قومی ز باده مست و گروهی ز باد مست

انصاف و راه راست نبود این که واعظانگفتند: می بدست و گرفتند می بدست

از دل رسید هرچه برویم رسید و مندل را بدوست دادم و از درد دل برست

از یار اگر مراد نداری طلب؛ رواستشوخی مکن، که مصلحت کار از آن سرست

«ارنی » بگو ز مستی «لن » کاندرین مقامسر در کشست عاشق و معشوق سرکشست

گر پرتو جمال تو از روی بت ندیدرهبان دیر ما ز چه رو گشت بت پرست؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بگشاد پرده از رخ اسرار قاسمیدر حال می فروش سر خم باده بست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love