Rubaiyat, 42
تیر ستم تو را دلم ترکش بادصد سال بقای آن رخ مهوش باد
در خاک درِ تو مُرد خوش خوش دل منیا رب که دعا کرد که خاکش خَوش باد
Könlüm sitəm oxlarına oxdan olsun,Daim yaşayan sən kimi canan olsun.Can verdi könül qapında yüz şadlıqla,Rəhmət deməyə barı bir insan olsun.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubailer-42
Use ← → keys to move, R for a random poem