Khaqani Shirvani: Short
دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Rubai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rubai 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Rubai 307ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
Rubai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Rubai 309تا آتش عشق را برافروختهایهمچون دل من هزار دل سوختهای
Rubai 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Rubai 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Rubai 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Rubai 313خاقانی اگر در کف همت گرویهان تا ز پی جاه، چو دونان ندوی
Rubai 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Rubai 315نفسم جنب غرامت است ای دلجویکو تیغ که غسلها توان کرد بدوی
Rubai 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Rubai 317خاک ار ز رخت نور برد گهگاهیمنزل به فلک برآورد چون ماهی
Rubai 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Rubai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Rubai 320چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی
Rubai 321تا بود جوانی آتش جان افزایجان باز چو پروانه بدم شیفته رای
Rubai 322خاقانی اگر بسیج رفتن داریدر ره چو پیاده هفت مسکن داری
Rubai 323ترسا صنمی کز پی هر غمخواریبر هر در دیری زده دارد داری
Rubai 324عمرم همه ناکام شد از بیکاریکارم همه ناساز شد از بییاری
Rubai 325تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازیروباه صفت به حیلهسازی سازی
Rubai 326آن سنگدلی و سیم دندان که بدیز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی
Rubai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.