Short
زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Rubai 138چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بودبرخواندم و زو شبی دگر کردم سود
Rubai 139خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد
Rubai 140امشب نه به کام روزگار است آن مردناخورده شراب در خمار است آن مرد
Rubai 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
Rubai 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Rubai 143گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد
Rubai 144دندان من ار دوش لبت رنجان کردتب با تن من به رنج صد چندان کرد
Rubai 145رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
Rubai 146غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزدجان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
Rubai 147صد باره وجود را فرو ریختهاندتا همچو تو صورتی برانگیختهاند
Rubai 148آهو بودی پلنگ بدساز مگردگرگ آشتیی بکن سرافراز مگرد
Rubai 149ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد
Rubai 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Rubai 151تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
Rubai 152دُرّی که شب افروزتر از اختر بوداز گوهر آفتاب روشنتر بود
Rubai 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rubai 154رخسارهٔ عاشقان مزعفر بایدساعت ساعت زمان زمانتر باید
Rubai 155دلها همه در خدمت ابروی تواَندجانها همه صید چشم جادوی تواَند
Rubai 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Rubai 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Rubai 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Rubai 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Rubai 160خاقانی هر شبت شبستان نرسدتو مفلسی این نعمتت آسان نرسد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.