Mujir al-Din Baylaqani: Seljuk era
خون بر آن سینه که فرسوده غمهای تو نیستکه بر آن سر که سراسیمه سودای تو نیست
Qasida 26ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست
Qasida 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Qasida 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Qasida 29زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بستهاندگوهری شاهد برین دریای اخضر بستهاند
Qasida 30زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اندگوهر شب تاب بر دریای اخضر بسته اند
Qasida 31این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند
Qasida 32ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرندپیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند
Qasida 33کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند
Qasida 34شاهد ما گر سر زلف معنبر بشکندقدر روز افزون کند بازار عنبر بشکند
Qasida 35گر سر زلف تو بر روی تو جولان نکندعشق تو قصد دل و غارت ایمان نکند
Qasida 36این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند
Qasida 37رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود
Qasida 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Qasida 39مرا چو دل به جوانی ز غم جدا نبودز عیش لاف زدن در جهان روا نبود
Qasida 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qasida 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Qasida 42نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یاربه غم فرو نشوم گر به سر برآید کار
Qasida 43نداست سوی من از دل به هر نفس صد بارکه پای مرغ قناعت به دام صبر در آر
Qasida 44کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار
Qasida 45قدر ترا مرتبه ای استوارعمر ترا قاعده ای استوار
Qasida 46دوش که شد ماه نهان در غبارآن مه نو روی نمود آشکار
Qasida 47ای لعل تو دستگیر شکروی جزع تو پایمرد عبهر
Qasida 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.