Mujir al-Din Baylaqani: Seljuk era
بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Ghazal 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Ghazal 39تا لاله ز شوخی به جهان شور در افگنداز پرده بسی خسته دلان را بدر افگند
Ghazal 40جز رگ جان عشق تو دگر چه گشاید؟یا ز تو جز رنج و درد سر چه گشاید؟
Ghazal 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Ghazal 42نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار
Ghazal 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Ghazal 44دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
Ghazal 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Ghazal 46مگذار تا توانی کز غم فغان برآرمترسم کز آتش دل دود از جهان برآرم
Ghazal 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Ghazal 48باز ناز ماهرویی میبرمباز مهر کینهجویی میبرم
Ghazal 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Ghazal 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Ghazal 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Ghazal 52فراقت نیش غم ما را چنان در جان شکست ای جانکه گفتی تیر جست از شست و در سندان شکست ای جان
Ghazal 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Ghazal 54گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Ghazal 55ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین
Ghazal 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Ghazal 57بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
Ghazal 58مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده
Ghazal 59ای گرد صبح صادق از مشگ وام کردهروی چو آفتابت صد صبح شام کرده
Ghazal 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.