Khaqani Shirvani: Seljuk era
دل دل طلبید از پی ره دلجویمبدرود کنان کرد گذر در کویم
Rubai 236خورشیدی و نیلوفر نازنده منمتن غرقه به اشک در شکرخنده منم
Rubai 237نونو غم آن راحت جان من دارمجوجو جانی در این جهان من دارم
Rubai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rubai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Rubai 240غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Rubai 241دیوانهٔ چنبری هلال تو منمپروانهٔ عنبری مثال تو منم
Rubai 242در خواب شوم روی تو تصویر کنمبیدار شوم وصل تو تعبیر کنم
Rubai 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
Rubai 244ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
Rubai 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم
Rubai 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم
Rubai 247گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Rubai 248گر هیچ به بندگیت درخور باشمدر شهر تو سال و مه مجاور باشم
Rubai 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Rubai 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Rubai 251تا بر هدف فلک زدم تیر سخناز حلقه گسسته گشت زنجیر سخن
Rubai 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Rubai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون
Rubai 254بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Rubai 255بس کور دل است این فلک بیسر و بنزان کم نگرد به صورت آرای سخن
Rubai 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Rubai 257ای دوست به ماتم چه نشینی چندینکز ماتم تو شدیم با مرگ قرین
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.