Bu gecə yuxuda gördüm, ölmüşəmNəfəsim təngiyib...Amma bu aləmYüz illik, min illik vərdişindədir,Hər kəs öz yolunda, öz işindədir.

Gəlir qulağıma qəhqəhə səsi,Hardasa uzaqdan bir quş nəğməsi.Odur, bax, mələyir çöldə bir quzu,Axır bulaqdan da şırhaşırla su.

Heç nə dəyişməyib evdə yeriniDolabda kitablar, güldanda çiçək.Açıq pəncərənin pərdələriniGah-sağa, gah sola oynadır külək.

Gördüm, mənə baxır şəklim divardan,Dedim, nağıl imiş arzu da, kam da.Dedim, bir fərq varmı, görəsən, bu anİndi o şəkillə mənim aramda?

Mən ölü, o cansız... kənar otaqdanGəldi nəvələrin şən-şatır səsi.Gördüm, mənə baxır masam bucaqdan,Neyləyim? Üstümdə ölüm kölgəsi...

Bir səs qulağıma gəlmişdi haqdan,Ölümü görmüşdüm o vaxt elə bil.Mənim ürəyimə dammışdı çoxdan:Ən böyük qismətim ölümdür bu il.

Unutmaq istədim ölümü bir anGördüm, bacarmıram, əl hara çatır?Mənim ölümümlə, gördüm, dünyadanHeç nə əskilməyib, həmən dünyadır.

Yaman dəyişkəndir dünyanın rəngiİnsanı ağladan bəzən ağlıdır.Böyük səfehlikdir, düşünəsən ki,Dünyanın varlığı sənə bağlıdır.

Qışqırdım, içimdə boğuldu səsim,Səslərin içində yox oldu səsim.Hamının dərdinə mən ortaq oldum,Hamının dərdini saldım qəlbimə.Bu gün mən ölmüşəm, mənim yoxluğumHeç kəsin vecinə deyilmiş, demə.

Yalanmış bu dünya, dedim, ağ yalan!Təzə bir şeirimi bitirəcəkdim.Masamın üstündə yarımçıq qalanYazıma boylanıb, qəfil ah çəkdim.

Ayıldım yuxudan... dedim ki, çoxuNədənsə, öncədən ölümü duymuş.Yox, yuxu deyilmiş gördüyüm yuxu,Mənim yaşadığım ömür yuxuymuş.

Avqust, 1997

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Death