Xəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.Anın yüzdə biri, mində birindəƏrzin o başına uçur xəyalım.

Məsafə yox olur göz qırpımında,Uçan xəyalımın kəramətindən...Bir də baxıram ki, Onun yanındaDiz-dizə, üz-üzə oturmuşam mən.

Xəyal məsafəni yox edib keçir,Bəs Ona hardandır işıq sürəti?Bir anın içində əridib keçirO, həm məsafəni, həm də həsrəti...

İşıqla doludur sevən könüllər,Tutuşar, alışar o, axşam-səhər.Sevgiyə mərhaba, sevgiyə alqış!Çıraq da nurunu gur seldən alır.Xəyal bu sürəti sevib alışmışİşıqla süslənmiş könüldən alır.

İyul, 1997

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love