Gözləmə otağındaSaatlarla gözlərinLal qapıya dikilər.Mənim nə çəkdiyimiQapılar arxasındaMürgü döyənlər bilər.

Ürəyində böyüyür,Dodağında kiçilirSözün də, sualın da.Ax!.. bizim ömrümüzünGörən neçə parçasıƏriyib külə dönmüşQapıların dalında?

Qapılar arxasındaBiz nə qədər durmuşuq.Neçə gözəl arzunuSiqar tüstüləriləHavaya sovurmuşuq.

Ax, sərt üzlü qapılar,İki üzlü qapılarTalelər həll olunurQapının o üzündə.

Adamlar boynubükükƏyləşib mat-məəttəlQapının bu üzündə.Dindirsən gələr diləQapıların ağzınaSəpilən tozlar belə.Onlar toz deyil, ancaqQapılara toxunubAyaqların altınaTökülən arzulardır.Ürəklərdə doğulub,Bircə "yox" kəlməsiləYox olan arzulardır.

Ax!.. Bu bir kəlmə "yox"unArxasında nələr var,Neçə əyilmələr var.O "yox" deyir, bu, yoxdan,O özü də xoşlanır.Deyirəm ki,Yaltaqlıq da,qorxaqlıq daElə burdan başlanır.Siz ey meşin qapılar,Siz ey meşin qapılar,Sizin üzünüz soyuq;Sizdən ümidlə girib,Ümidsiz çıxan da çox.Sizi təpikləriləVurub açan tapılar,Siz ey bağlı qapılar,Qaşqabaqlı qapılar!

Sentyabr, 1966

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets