Gəlirsən, gedirsən...Gözüm üzündə,Bilmirsən nə sorur, nə deyir atan.Üzündən, gözündən,hər bir sözündənQəlbini oxumaq istəyir atan.Gəlirsən, gedirsən... heç nə sormuramBaxışlar danışır, baxışlar ancaq.Bilmək istəyirəm, a mənim balam,Səni isidirmi qonduğun budaq?

Qınama, bələdəm mən bu həyata,Kim çərxi geriyə döndərə bilmiş?Övlada qızıldan taxt verər ata,Qızıldan bəxtini kim verə bilmiş?Gəlirsən, gedirsən. Dəyişmiş bizimSözümüz, sorğumuz...

Bu sən,bu da mən.Elə gəlirsən ki, elə bil qızım,Bu evdə doğulub böyüməmisən.Bir az yad olmusan,Bir az utancaqƏvvəlki ərkini istərəm yenə.Gələndə qonaqsan, gedəndə qonaq,Nə tez özgələşdi bu ocaq sənə?Sənin xislətin də necə dəyişdi,Demə gileyliyəm, yox, yox, şadam mən.Sev ki, seviləsən...Bizimki keçdi,İndi sənin üçün narahatam mən.Qoru hər ləkədən məhəbbətini,Hər yerdə,həmişə,hər zaman, qızım.Arxan- atan evi...SəadətiniYalnız ər evində tapasan, qızım.

May, 1978

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets