Bir zaman vardı,Verst ağaclarını saya-saya,Üç günə gedərdikMoskvaya.Darıxardıq,Bu sürətin ləngliyinə,Sonra uçduq səkkiz saata,Darıxdıq,Darıxdıq yenə...İndi üç saata gedirik,ancaqYolun uzunluğuYenə darıxdırır bizi,İşıqdan almaq istəyiriksürətimizi.Yox!Bu sürət də bizə yenə azdır, az!Bu sürətFikrimizin sürətinə çatmaz.Mən əsrin oğluyam,əsrin!DarıxmamaqçınMənəFikrimin sürətini verin!

Sentyabr, 1963

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets