Qorxu
Mən qorxuram, sən qorxursan,O da qorxur, bu da qorxur,Biz qorxuruq.Təzə fikir beynimizə gələn kimitez qorxuruq.Başqasından qorxduğumuz bəs deyilmişÖzümüzdən biz qorxuruq!Qorxu, qorxu!Bir qurd olub yeyir bizi içimizdən,Nə gözləyir Vətən bizdən?İradə yox,kişilik yox.Biz qorxuruq,biz susuruq.Fikir ölür,can sustalır,ürək donub,ruh boğulur.Qorxu bizim dilimizdə kilid olur,Beynimizdə qıfıl olur.Dərd budur ki, bu dərdi də,Biz qanırıq, biz bilirik.Qorxa-qorxaÖzümüz də özümüzçünBiz qorxuya çevrilirik.
İyul, 1972
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/bextiyar-vahabzade-qorxu-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Öz Vətəninə mənsub olmayan şəxs insanlığa da mənsub deyildir.*V.Q.Belinski*
Qanmaq - qanmamaqBütün ömrüm boyu anlar kimiQəzetdən, kitabdan mən şirə çəkdim.
Sevincin zirvəsi, dərdin zirvəsiKöhnə dostum M.Sadıq müəllimə*Qarışıb dünyanın yaxşı-yamanı,
Unutqanlıq"Yadımıza belə gətirməzdik ki, ermənilər çox-çox əvvəl... hazırladıqları hədsiz-hesabsız bombaların hamısını bizim başımızda partladacaqmış... Bu sadədilliyimiz səbəbilə cümləmiz qonşu ermənilərlə yenə qədim sayaq üzrə sülhanə rəftar edib* *rahat və arxayın olmağı vəz və bəyan edirdik və bu surətlə millətimizin gözünü bağlayıb...uçuruma sarı hazırlayırdıq. İndi lazımdır ki, bunlardan ibrət alıb gələcəkdə aldanmamağa çalışaq".*Ömər Faiq Nemanzadə, 1906-cı il*