گر نه ز وصل تو دل ما را امان رسدکار دل از فراق تو جانا به جان رسد

عقل از حیات دامن امید در کشدزان پیش کز غم تو دمم بر دهان رسد

خونم چه می خوری؟ که ازین خون به عاقبتسودی ترا نباشد و ما را زیان رسد

سازم دو کون گوی گریبان خویش اگریک روز با تو توشه صبرم به جان رسد

شادم به تو چنانکه شب سیل و صاعقهاز کاروان فتاده ای در کاروان رسد

نزدیک شد که طوطی تو از پی شکربرخوان لعل فام لبت میهمان رسد

در خط مشو خطا مکن ار چند نزد توپیغام و نامه از خط عنبر فشان رسد

هستی امام حسن و چه خشکی کند تراروزی اگر ز عنبر تو طیلسان رسد

گفتی بیار جان و ببر بوسه صبر کناین کار بی شک ار تو تویی هم بدان رسد

جان برده گیر اگر نه به فریاد جان منلطف خدا و عدل جهان پهلوان رسد

فرخنده فخر دین که بدو خسروی و دادمیراث بی شک از جم و نوشیروان رسد

بس مدتی نماند که هر ماه بر درشجزیه ز قیصر آید و خدمت ز خان رسد

هست از جهان برون به هنر چون بدو رسدو همی جان کند مگر اندر جهان رسد

از بهر زین مجلس انده زدای اوخواهد بهار کاول فصل خزان رسد

ارباب فضل و اهل هنر را ز لطف اوهر لحظه دل به شادی و شادی به جان رسد

شاها ز حال بنده اگر بشنوی خبراز محنت سقر به نعیم جنان رسد

از خان و مان فتاده غریبی است شور بختخواهد به دولت تو که با خان و مان رسد

هستی همای دولت و شاید که بر مرادزاغی ز فر تو به سوی آشیان رسد

Vəslində könlümüz sənəma, tapmasa aman,Canan, könlümüzdə fəraqın qoyarmı can?

Ağlım çəkər həyat ətəyindən ümid əli,Ahım yaxar vücudumu alğıma çatmadan!

Gəl içmə qanımı ki, bu qanan nəticədə –Sən fayda görməsən də, bizə çox yetər ziyan.

Bir gün gələr ki, səbr-qərarım yetər sona,Sinəmdəki kosu edərəm mən iki cahan.

Şad eylədin məni, necə tufanlı bir gecə –Karvanını tapar, sevinər çöldə yol azan.

Az qaldı ki, qonağım ola, kamına çata –Tuti quşun o ləli ləbindən şəkər uman.

Ənbərli xətdən sənə yüz namə çatsa da,Aludə olma xəttə, xəta eyləmə, aman!

Bir busə istədimsə, dedin: Durma, can gətir!Şəksiz bu istəyin olacaqdır: bu sən, bu can!

Lütf eyləməzsə Tanrı, Cahan Pəhləvan əgər,Al canımı, apar ki, yox imdadıma çatan.

Onda olan hünər bu cahan xaricindədir,Dünyaya əl tapar bu hünər sahibi olan.

İşrət quranda, məclisi zinət tapar – deyə,İstər bahar fəslinə təbdil ola xəzan.

Şahım xəbər tutarsa qulundan bu gün əgər, –Eylər cəhənnəmi mənə nemət dolu cahan.

Bədbəxt bir qərib itirib xanimanını,Sayəndə istəyir tapa lütfünlə xaniman.

Dövlət quşusan çox ucadır şənü şövkətin,Bir qarğa qoy tapa qanadın altda aşiyan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets