بیا بنشین که دلها بی تو برخاستدمی با ما دل سنگین بکن راست

Gəl əyləş, getdi sənsiz könlüm əldən,Bir an ram et bizə daş qəlbini sən!

من اندیشم که جان بر تو فشانممشو از جای، کین اندیشه برجاست

Düşündüm ki, sənə qurban edim can,Yerindən olma, yersiz söz dedim mən!

ز تو جورست با ما و غمی نیستاگر خواهی غرامت نیز بر ماست

Bizə cövr eyləyirsən – et, rəvadır,Mükafat istəyirsən, istə məndən!

دمم دادی و من چون شهد خوردمندانم کان چه شوخی وین چه سوداست؟

Zəhər verdin, şirin bal kimi uddum,Nə sevda, nə zərafətdi bu səndən?

ز من جان خواستی جان را چه قدرست؟تو بنشین کز سر جان بر توان خاست

Dedin can istərəm, bir can nədir ki!Gəl əyləş, can çıxart, çıxsın bədəndən!

بیفکن سایه بر کارم که بی توچو سایه کار من افتاده در پاست

Başıma sayə sal, sənsiz düşübdür –Ayağa sayə tək işlər, qəmindən.

مجیر از عمر، حاصل خواست وصلتبنامیزد چنان آمد که او خواست

Mücir ömründə səndən vəsl umardı,Ömür getdi, o dönməz istəyindən!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets