خداوند من صارم الدین که طبعت
خداوند من صارم الدین که طبعتنشد قابل هیچ زرق و فسوسی
تواضع کنانند در پیش قدرتچو ایام تندی چو گردون شموسی
به یاد جهان پهلوان ده حدیثمکه هستم ز احسانش رحمت بیوسی
بگویش ز چون من ضعیفی ترا چه؟چه زحمت فلک را ز آوای کوسی؟
ز من بد نخیزد که شاهی نیایدز چتر غرابی و تاج خروسی
من آن گاوم ای شیر دل نیک دانیکه هر جا که باشم بیابم سپوسی
من از خاک پای تو سر بر نتابمورم سر ببری به دست محبوسی
دو چیزست از انعام شاهم توقعنه زرق است در هر دو، نی چاپلوسی
اگر خشم باقی بود پای بندیو گر عفو ممکن بود دست بوسی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/beylaqani-qite-81
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Fate
منکر حق طبیعی آمد و بسآن خر بدگهر، سگ ناکس
DustağınÇərxi-fələk, sənə qıllam ziyarət,Dönübdür çilləyə, yayı dustağın.
Ey səba, bu ərzimi ərz etgilən cananımaEy səba, bu ərzimi ərz etgilən cananıma,Bəlkə dərman eyləyə bu dərdi-bidərmanıma.
Yox bu cahanda dilbəri-ziba sənin kimiYox bu cahanda dilbəri-ziba sənin kimi,Firdövsidə məgər ola hura sənin kimi.