در گلشن ایام نسیمی ز وفا نیستدر دیده افلاک نشانی ز حیا نیست

بر خوانچه این سبز فلک خود همه قرصی استو آن هم ز پی گرسنه چشمان چو ما نیست

آسایش و سیمرغ دو نام است که معنیشیا هست و در ادراک نمی آید و یا نیست

کمتر بود از یکنفس امید فراغتگر هست ترا حاصل بالله که مرا نیست

روی دل ازین شاهد بد مهر بگردانکانجا که جمالست نشانی ز وفا نیست

زین عالم خونخواره دلی خون ز تغابندانم که کرا هست ندانم که کرا نیست؟

پایی و سری نیست به زیر فلک دونگر دست فلک همچو فلک بی سر و پا نیست

کس نوش نکردست ز خمخانه دورانیک جام صفا کاخر او درد جفا نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love