Dile dil gerek ki diye dilümün ne dili vardurSagunun bilüne karşu sanemâ ne kılı vardur

Gönülümde ışkun odı kavî sahlamış sanasınKi oda yahar gönüli sanasın fetîli vardur

Dil eğer yoğ ise dili senün ile olmasun hîçNiçe k'anı yoh dir isem yine bahsa dili vardur

Ne gam ana ger ölürsem yolma ki bencileyinGözi gamzesiyle her dem iki bin katili vardur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cânı ger sebîl idersem yolma yolı var anunKi kamu dil ile cânun ana bir sebîli vardur

SourceDivan, G 1217: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets