Gönül kıldı yine şol yâra mi'râcKi kimse bulımadı ana minhâc

Müdâm olmış durur bu yüregüm kanHumârî gözine olalı umac

İşigünden safâyı şöyle bulurCânum ki merveden bulımadı hâc

Çü mümkin olmaya vaslun bu cânumNe vâcibdür ki ana ola muhtâc

Lebün bir demde bulur şol sevâbıKi susamış suvarur toyurur ac

Dileyem ben piyâde ruh ruhunaUram şol resme ki mât ola leclâc

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gönülüm goncesinde bunca sır varKi keşf itmez anı illâ ki hallâc

SourceDivan, G 1006: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets