Zülfün ile bu gonul bı-çaredurGiceler ol arada âvâredür

Cân alur akl aparur gönül kaparHükm çün anun durur ne çâredür

Yâra ben gösdermezem gönülümiK'anda niçe gamzesinden yaradur

Âh kılmadı anun gönünde yirOla mı gönü ki seng-i hâredür

Kirpüginün her biri bir oh dururBah yüregüme ki pâre pâredür

Geldi gözleri hayâli gözümeVarlığumı aldı gözi karadur

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Gözi cân alur u cân bûse dilerHüsni bu da'vîmüze nezzâredür

SourceDivan, G 347: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets