Dün ü gün zülf ü ruhun vasfım ger yazar isemBaşarılmaya meğer andurasın yazar isem

Dil ü cân zülfüne düşiben olur ser-geşteZulümât içre ayıblaman eğer âzâr isem

Bahırum var ise yah oduna kim ben eriyemYohsa ur sikkeyi bu cân u dile ger zer isem

Hem eyle kılmadı perîşân saçunı bâd-ı sabâKi ana kıla vefâ bu ömürüm düzer isem

Beni dellâk idünürsen ki tarayam saçunıCânumı üzgil eğer kem kılını üzer isem

Işkı denizine ben biliş idüm ezeldeÂşinâyam nola eşkümde eğer yüzer isem

Bir pâre biz gibi saldunga beni bu bucağaGiricek ulu suya tutmasın mi'zer isem

Ol sa'âdet ki yüzünden şâhâ irdi gözümeEle girmeye iki âlemi ger süzer isem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. İrmez elüm ki direm serv boyun şeftâlûsınVar ümîdüm ki İrem dirmege ger uzar isem

SourceDivan, G 975: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love